Υπαρχουν Ανθρωποι και ΑΝΘΡΩΠΟΙ..

Υπάρχουν χαρακτηρες και χαρακτηρες, ανθρωποι και ΑΝΘΡΩΠΟΙ, υπαρχουν και καποιοι που μοιαζουν με οδοστρωτηρες.

Ειναι αυτοι που νομιζουν πως ολα τους ανηκουν, που μπορουν να παιρνουν αυτο που θελουν χωρις να τους νοιαζει ποσο στοιχιζει αυτο σε καποιους...

Και ΝΑΙ ρε φιλε... οκ... ετσι εισαι το δεχομαι... 
αλλα μπορεις να γινεις τουλαχιστον ειλικρινης να πεις "εγω αυτο θελω και ετσι ειναι" να εχει ο απεναντι σου την δυνατοτητα να αποφασισει μονος του αν θελει να σε ακολουθησει, αν θελει να νιωσει αδειος... 
Nα ειναι επιλογη του, δικαιωμα του, ΜΑΓΚΙΑ του!

Γιατι ρε φιλε υπαρχουν ανθρωποι που η καρδια, η ψυχη και τα συναισθηματα ειναι η περιουσια τους,
Kαι εσυ δεν εχεις το δικαιωμα να τα λεηλατεις για να κανεις την πλακα σου..

Σε λυπαμαι ρε φιλε.. 
πραγματικα σε λυπαμαι γιατι ξερω πως θα μεινεις μονος και αδειος, και ειλικρινα η μοναξια σου δεν με νοιαζει... 
η κενοτητα σου ομως πληγωνει ρε φιλε και δεν το αξιζουμε...